แม่โทรมาจาก ตจว. พูดประโยคเดิมซ้ำๆ เขาไม่รับสายสุดท้ายก็ย้อนกลับไปไม่ได้

0

แม่โทรมาจาก ตจว. พูดประโยคเดิมซ้ำๆ เขาไม่รับสายสุดท้ายก็ย้อนกลับไปไม่ได้

สำหรับในวันนี้เรามีเรื่องราวเกี่ยวกับความรักของแม่ที่มีต่อลูก หลายคนยังไม่รู้ซึ้งถึงผู้มีพระคุณ หลังจากที่ได้อ่านบทความนี้จบ ขอจงรู้ไว้ว่า มีไม่กี่คนหรอกนะ ที่จะรักเราได้เท่ากับพ่อและแม่

หลังจากที่ผ่านในช่วงวันแม่ปีที่แล้วไป ชื่อว่าคนส่วนใหญ่ต่างแสดงความกตัญญูให้กับแม่เป็นที่เรียบร้อย แต่ขณะที่คนบางคนขับไม่มีโอกาสที่จะแสดงความกตัญญูอีกต่อไปแล้ว เมื่อเขาจะต้องสูญเสียไปยังไม่กระทันหัน แม้แต่คำกล่าวบอกลาก็ยังไม่มี เพียงเพราะว่าเธอรำคาญที่จะรับสายโทรศัพท์จากแม่ เธอจึงออกมาโพสต์เรื่องราวมาเตือนสติคนที่เป็นลูกทุกคน

ตัวดิฉันเองชื่อน้ำ อาศัยอยู่กับแม่สองคนที่จังหวัดนครสวรรค์ พ่อของน้ำเสียไปตั้งแต่ยังเล็ก และน้ำก็ได้เข้ามาเรียนมหาวิทยาลัยในกรุงเทพ และก็ได้ทำงานต่อเลย ในทุกๆวันนั้นแม่จะโทรมาหาน้าบ่อยๆ ถามว่าทำอะไรอยู่ น้ำกินข้าวหรือยัง นอนหรือยัง เป็นคำถามซ้ำๆเดิมๆ ที่แม่ก็ไม่เคยที่จะเบื่อที่จะถาม และน้ำก็ตอบไปเหมือนเดิมทุกวัน ใช้เวลาคุยกับแม่ไม่ถึงนาที น้ำก็ตัดบทวางสายไปทุกครั้ง ตอนนั้นเองน้ำเพิ่งจะมีแฟน ห้ามใช้เวลาส่วนมากหมดไปกับการคุยโทรศัพท์กับแฟนพี่ชื่อพี และด้วยความที่ต้องทำงานหนัก แล้วก็ติดแฟนด้วย ทำให้น้ำแทบจะไม่เคยกลับบ้านไปหาแม่เลย

คุณน้ำได้เล่าเหตุการณ์ในสิ่งที่เกิดขึ้น ด้วยน้ำเสียงสั่นๆว่า มีอยู่คืนหนึ่งขณะที่เรากำลังคุยโทรศัพท์กับแฟน แม่ก็โทรมา ก็เลยกลายเป็นสายซ้อน ซึ่งเราก็ไม่ได้รับสายเพราะคิดในใจเสมอว่าก็คงโทรมาถามแต่เรื่องเดิมๆน่ารำคาญ หลังจากที่ได้วางสายแฟนไป เราก็นอนหลับโดยไม่ได้สนใจหรือโทรกลับหาแม่เลย

พอเช้าวันรุ่งขึ้น หลังจากตื่นนอน ตื่นเพราะเสียงโทรศัพท์ของอา โทรมาหาเราคุยกับเราด้วยน้ำเสียงสั่นๆ บอกให้เราตั้งใจฟัง เมื่อคืนนี้มีโจรขึ้นบ้านแม่ แล้วแม่ก็ได้ต่อสู้ขัดขืนทุกวิถีทาง จนกระทั่งตัวเองไม่ไหว สู้ไม่ได้ ในตอนนี้แม่ได้จากไปแล้ว

วินาทีนั้นน้ำเก็บของกลับบ้านเกิด กลับไปเจอแม่ที่นอนอยู่ ในมือของแม่กำโทรศัพท์อยู่แน่น และรายการที่โทรออกกลับกลายว่าไม่มีเบอร์ตำรวจหรือเบอร์พยาบาลเลยสักเบอร์ แต่ว่าเป็นเบอร์ของเรา

เมื่อเรารู้แบบนี้แล้ว น้ำตาของเราก็ไหลอาบที่แก้มทันที พอรู้เลยว่าสายซ้อนเมื่อคืนนั้น คงเป็นสิ่งสุดท้ายที่แม่ต้องการ เป็นสิ่งสุดท้ายที่ต้องการจะได้ยินเสียงของเราเพื่อบอกลา

หลังจากนั้นที่ไปงานของแม่ คณะเรากับแฟนเราเข้าไปจุดธูปเพื่อไหว้แม่ อยู่ๆไฟก็ดับทั้งศาลา มืดไปหมด ทุกคนในงานต่างก็ใช้ไฟจากโทรศัพท์มือถือส่องกัน เราก็ไม่ได้คิดอะไร ก็ไหว้ต่อ ตอนจบ

สักครู่ไฟก็ติดขึ้นมาอีกครั้ง เราก็เห็นแฟนของเรานั้นนั่งหน้าซีด เราก็เลยถามว่าเป็นอะไร แฟนก็ตอบกลับมาว่า เมื่อกี้นี้ตอนที่เราไหว้ พอไฟดับ พีเปิดไฟที่โทรศัพท์มือถือขึ้นมา พีส่องไฟโทรศัพท์ไปตรงหน้า ตรงที่เราก้มกราบลงไป เห็นเท้าคนยืนอยู่ข้างหน้า แล้วก็มีน้ำตาหยดลงมาที่พื้น พอมองขึ้นไปกลับกลายเป็นสิ่งที่ว่างเปล่า แล้วไฟก็ติดขึ้นมา

ในตอนนั้นฟังดูน่ากลัวมาก แต่เรากลับไม่มีความกลัวอะไรเลย แต่กลับรู้สึกเศร้าใจและกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ พอนั่นคงจะเป็นสิ่งที่แม่ต้องการจะมาเห็นเรา คงจะเป็นแม่ที่ยืนร้องไห้อยู่ข้างหน้าเราก็ได้

เราจะรู้ว่าสิ่งใดสำคัญมากๆ ก็ต่อเมื่อเราเสียมันไปแล้ว ทุกวันนี้เรายังนั่งมองโทรศัพท์ รอที่จะเจอกับคำถามเดิมๆ แต่มันก็คงไม่มีวันเป็นแบบนั้นอีกแล้ว

ลูกที่รำคาญแม่ จากโทรศัพท์ต่างจังหวัด ที่พูดไปอยู่ซ้ำๆเดิมๆ เลยตัดสินใจที่จะไม่รับสาย สุดท้าย ใ จ แ ท บ ส ล า ย ขอโทษนะแม่

เขียน / เรียบเรียงโดย : Postsara

ไม่อนุญาตให้คัดลอก

Facebook Comments

ทิ้งคำตอบไว้

Please enter your comment!
Please enter your name here